تو صمیمی تر از آنی که دلم میپنداشت / دل تو با همه آینه ها نسبت داشت

تو همان ساده سرسبز نجیبی که / خدا در میان دل پاکت ، صدف آینه کاشت . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

با عشق دوست ماند و با یار بیقراری / از دوست درد ماند و از یار یادگاری . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

خواهم که سری باشم ، تو تاج سرم باشی / تا خاک رهی باشم ، تو رهگذرم باشی . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نام تو را تا میبرم قلبم غریبی میکند / چشم انتظاری در دلم ، درد عجیبی میکند . . .

 
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من اگر کسی رو داشتم دیگه در به در نبودم / با غم غربت و اندوه دیگه همسفر نبودم . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

آه میکشم تو را با تمام انتظار / پر شکوفه کن مرا ای کرامت بهار

میرسد بهار و من بی شکوفه ام هنوز / آفتاب من بتاب ، مهربان من بتاب . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هر شب ز غم عشق تو من خواب ندارم / فکر دل من کن که دگر تاب ندارم

پس گریه نمودم ز فدای غم عشقت / چشمم به زبان امد و گفت اشک ندارم . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دوست همه باش و معشوق یکی / مهرت را به همه هدیه کن و عشقت را به یکی . . .